Πώς μπορώ να μεταφέρω τα μηνύματα που θέλω στο σύντροφο-σύζυγο και να είναι κατανοητά;

Πως μπορώ να υιοθετήσω ένα λεξιλόγιο που θα του κεντρίζει το ενδιαφέρον;

Οι επικοινωνιακές δεξιότητες βρίσκονται άμεσα στο επίκεντρο κάθε περιβάλλοντος και κάθε σχέσης. Αποτελούν ουσιαστικά τη βάση, πάνω στην οποία δομείται η ποιότητα των συνομιλίων μας, αλλά και το αποτέλεσμα της. Κάθε σύστημα που συναντάμε έχει να πει κάτι και αντίστοιχα έχουμε και εμείς να του

«απαντήσουμε, με βασικότερη την διάκριση ανάμεσα στην ΛΕΚΤΙΚΗ και ΜΗ ΛΕΚΤΙΚΗ επικοινωνία μας. Σύμφωνα με τη συνηθισμένη ερμηνεία της λέξης επικοινωνώ, σημαίνει «συνυπάρχω» με άλλους και, ταυτόχρονα, «συμμετέχω» σε μια κοινή κατάσταση και ότι, επιπλέον, «μοιράζομαι με άλλους τα μηνύματα του περιβάλλοντος». 

Η λέξη μήνυμα εμπεριέχει την έννοια της κινητικότητας, της μεταβίβασης. Το ρήμα «μηνύω», για παράδειγμα, σημαίνει ανάμεσα στα άλλα: στέλνω παραγγελία, αποκαλύπτω, κάνω κάτι γνωστό, ειδοποιώ, φανερώνω. Έτσι λοιπόν οι «δυσκολίες» και οι «ευκολίες» σε μία επικοινωνία έχουν κατά βάση  μία υποκειμενική αλλά και αντικειμενική προσέγγιση, που μας προσφέρει κυρίως η επιστήμη της ψυχολογίας.

Περιηγηθείτε στην ενότητα αυτή και επωφεληθείτε των πιο χρήσιμων θεμάτων σχετικά με την γλώσσα του σώματος, τα μοντέλα επικοινωνίας, τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (NLP), την επικοινωνία μέσα στα social media, αλλά και τον ρόλο της ταυτότητας και των χρονικών στιγμών που επηρεάζουν την επικοινωνίας μας.

ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΛΕΞΗ , ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ (Μ.ΑΤΓΟΥΝΤ)

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Ποιες είναι τελικά οι «καλές» και ποιες η «κακές» οικογένειες και ποια τα χαρακτηριστικά τους;

Τι σημαίνει «οικογενειακή κρίση» και τι μορφές μπορεί να πάρει;

Η ενδοοικογενειακή βία από την ιστορία του «Άβελ & του Κάιν», μέχρι τα σύγχρονα ειδησεογραφικά φαινόμενα, πάντα απασχολούσε και απασχολεί τις κοινωνίες, καθώς αποτελεί τον πυρήνα και τον καθρέφτη της. Τα ερευνητικά δεδομένα μας λένε ότι 9 στις 10 περιπτώσεις βιασμών των ανηλίκων, συμβαίνουν από ενήλικα άτομα του ίδιοι του περιβάλλοντος.

Τελικά τι είναι αυτό που πυροδοτεί τα φαινόμενα αυτά και πως καθορίζει την μεταγενέστερη ζωή μας;

Ποια είναι τα σημάδια εκείνα που προμηνύουν μία κρίση στο οικογενειακό σύστημα; 

Αυτά είναι μερικά από τα περιεχόμενα της ενότητας αυτής , που δίνει φως σε ζητήματα που απασχολούν όλους μας ανεξαιρέτως. Η αναποτελεσματική και γεμάτη θυμό  επικοινωνία, η ανικανότητα επίλυσής συγκρούσεων, αναλύονται ενδελεχώς, ενώ προστίθενται και νομικές διατάξεις και συνοδευόμενες συνέπειες πάνω στα θέματα ενδοοικογενειακής βίας όπως π.χ. το φαινόμενο της δευτερογενούς θυματοποίησης. Τέλος, από τη σκοπιά  των μέσων ενημέρωσης, θα σκιαγραφηθούν τα προφίλ δράστη-θύματος που απεικονίζονται στα μέσα ενημέρωσης, θα αναλυθούν  μελέτες περίπτωσης  που αναφέρονται ευρέως στα μέσα ενημέρωσης και θα αναλυθούν  βασικά ζητήματα ορολογίας που σχετίζονται με την ανάδειξη κοινωνικών στερεοτύπων. Επιπλέον, θα εξεταστούν συγκεκριμένα θέματα όπως η ενδοοικογενειακή βία, το σχολικό περιβάλλον και ο ρόλος της κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης, μαζί με καλές και κακές πρακτικές στον τρόπο αναφοράς των περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΤΙ  ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΟΤΙ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

 Μήπως τελικά είμαστε «μόνοι μας» στις σχέσεις μας;
Μήπως μέσα από τις δυσκολίες «δενόμαστε» ή απομακρυνόμαστε;

Τί σημαίνει τελικά συντροφικότητα;

Οι καταστάσεις και τα γεγονότα που χαρακτηρίζονται ως «δύσκολα» ή «ανυπόφορα» δεν αντιμετωπίζονται το ίδιο μέσα στις συμβιωτικές σχέσεις.

Συχνά τα ζευγάρια τείνουν να απορροφούν ο ένας τις δυσκολίες του άλλου, πολλοί να μιλούν για «διπλό βάρος». Aπό την άλλη όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που δηλώνουν ότι χωρίς τον/την σύντροφο δεν θα είχαν καταφέρει να ξεπεράσουν μία μεγάλη απώλεια ή στρεσογόνο κατάσταση που τους συνέβη. Η αλήθεια βρίσκεται πάντα κάπου στην μέση και σε αυτή την ενότητα δίνονται πληροφορίες τόσο για το τι καθιστά στρεσογόνα μία κατάσταση σε ένα ζευγάρι, όσο

και για τους τρόπους αντιμετώπισης που μπορεί να εφαρμόσει ένα ζευγάρι για την ανακούφιση των μελών του.

Η διάκριση μεταξύ Εustress και Distress, δηλαδή μεταξύ «καλού» & «κακού» stress, η ιεράρχηση των αναγκών κατά Maslow, η ανάπτυξη μηχανισμών coping/productive coping  την αντιμετώπιση στρεσογόνων καταστάσεων, μεθοδολογίες problem/emotional focused είναι μερικές από τις μεθόδους που παρατίθενται με καθημερινά παραδείγματα.

Επιπλέον γίνεται αναφορά σε θέματα Απώλειας Συντρόφου με έμφαση στην Τρίτη Ηλικία, θέματα Περιγεννητικού Πένθους και αντιμετώπισης από Άνδρες μια Γυναίκες με την ιδιότητα του γονέα ή χωρίς.

ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΝ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Άραγε «αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα»;

Οι ψυχικές ασθένειες τελικά κληρονομούνται;

Μπορούμε τελικά να ξεφύγουμε από το παρελθόν μας και να χαράξουμε δική μας πορεία;

Η «πνευματική» κληρονομιά και τα «δεδομένα της ψυχής» μεταβιβάζονται από τη μια γενιά στην άλλη μέσω ασυνείδητων ενδείξεων ή πληροφοριών που ρέουν μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Μερικές φορές το ίδιο το άγχος περνάει από τη μια γενιά στην άλλη μέσα από ιστορίες ή ακόμη και συνήθειες π.χ. εξαρτητικές συμπεριφορές. Με τη φράση διαγενετικό τραύμα ή τραύμα μεταξύ των γενεών, αναφερόμαστε στις ψυχολογικές επιπτώσεις ενός συλλογικού τραύματος που βιώνει μια ομάδα ανθρώπων στους απογόνους αυτής της ομάδας. Το συλλογικό/οικογενειακό τραύμα είναι το αποτέλεσμα ψυχολογικού τραύματος που βιώνουν κοινότητες και ομάδες με κοινά χαρακτηριστικά και αποτελεί μέρος της συλλογικής μνήμης και της αίσθησης κοινής ταυτότητας της ομάδας. Η ιστορική στιγμή του  Ολοκαυτώματος  είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση συλλογικού τραύματος, το οποίο εξακολουθεί να αναπαράγεται και να επηρεάζει τους απογόνους, με την ορολογία διαγένεση. Αν υποθέσουμε ότι το τραύμα εκτείνεται από γενιά σε γενιά και μεταβιβάζεται ασυνείδητα και ακούσια  σε συνδυασμό με συμπεριφορές, τότε μπορούμε να αντιληφθούμε την σημαντικότητα επεξεργασίας παρελθοντικών οικογενειακών καταστάσεων, οι οποίες είναι δυνατόν να εκδηλωθούν με συμπτωματολογία και ψυχική διαταραχή. Η ενότητα αυτή περιγράφει εκτενώς την σημασία και το περιεχόμενο της ψυχικής τραυματολογίας και των διαγενεακών τραυμάτων καθώς επίσης και ψυχοθεραπευτικές μεθόδους, ψυχοδυναμικών προσεγγίσεων και ομαδικών θεραπειών όπως η κοινωνική αναπαράσταση. Η κοινωνική αναπαράσταση αποτελείται από μεθόδους αναπαράστασης, ρόλων και εκτιμήσεων, όπου κάθε αναπαράσταση κρύβει ένα νόημα, αλλά κάθε νόημα μπορεί να εκφράσει μια αναπαράσταση.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΣΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ, ΟΣΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Τι σημαίνει τελικά τρίτο πρόσωπο σε μία σχέση και ποια η επίδρασή του;

Ποια μπορεί να είναι τα τρίτα πρόσωπα σε μια σχέση και πότε εμφανίζονται;

Η απιστία αλλά και η ανάγκη για απιστία, είναι ένα γεγονός σχεδόν για κάθε συμβιωτική σχέση και μπορεί να πάρει πολλαπλές και ποικίλες διαστάσεις, χωρίς απαραίτητα να συνδέεται με την εναλλαγή ερωτικών συντρόφων. Η απιστία στην ευρύτερη και πιο ουσιαστική της έκφραση, συμβαίνει όταν ένα τρίτος παράγοντας εισχωρεί στον δεσμό του ζευγαριού. Για τους λόγους αυτούς η απιστία μπορεί να χαρακτηρισθεί με διαφορετική ορολογία, αντίστοιχη του σκοπού που μπορεί να εξυπηρετεί. Συναισθηματική ή σωματική, επαναλαμβανόμενη ή περιστασιακή η απιστία είναι επιλογή και ανακούφιση για το μέλος εκείνο που θέλει να απολαμβάνει ταυτόχρονα την ασφάλεια του δεσμού και την απόλαυση του ρίσκου. Τα τρίτα «πρόσωπα» μπορεί να είναι λοιπά πρόσωπα του οικείου περιβάλλοντος τα οποία παρεμβαίνουν έμμεσα ή άμεσα, όπως επίσης  και λόγοι γύρω από τα social media και την χρήση των κοινωνικών προφίλ, αλλά και της πορνογραφίας. Η θεραπεία ζεύγους σκοπό έχει να φέρει στο φως όλες αυτές τις κρυφές πτυχές που τα μέλη μίας σχέσης βιώνουν και να τα χρησιμοποιήσει προκειμένου ο ένας να συναισθανθεί τον άλλον. Οι αντιθετικοί κοινωνικοί και έμφυλοι ρόλοι που καλείται ο καθένας να υιοθετήσει κατά την διάρκεια της ζωής του, είναι ο παράγοντας εκείνος που αποξενώνει. Η ουσία είναι μέσω της θεραπείας να ισχυροποιηθούν  οι κοινές ανάγκες και κυρίως οι αμοιβαίες συναισθηματικές ανάγκες. Η ενότητα αυτή δίνει ένα πλούσιο υλικό γύρω από τα είδη και τους λόγους της απιστίας, αλλά και τους λόγους παρεμβολών από τρίτα πρόσωπα μέσα στα οικογενειακά περιβάλλοντα.

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΑΝΟΙΧΤΑ, ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Πώς θα προετοιμαστώ για τον μητρικό/πατρικό μου ρόλο;

Τι χρειάζεται να γνωρίζουμε για την επόμενη μέρα:

Τι μπορεί να δυσκολεύει την σύλληψη; 

Τα θέματα γονιμότητας και οικογενειακού προγραμματισμού, απασχολούν ολοένα και περισσότερο τα νέα ζευγάρια. Η υπογονιμότητα δεν οφείλεται μόνο σε παθολογικά αίτια, αλλά έχει και ψυχολογικές προεκτάσεις με κυρίαρχη αιτία το άγχος και την ανασφάλεια. Οι διαρκείς  μεταβολές, η επαγγελματική αστάθεια και η μεταβολή του ηλικιακού ορίου ως προς την γονεϊκότητα, είναι μερικές από τις κυρίαρχες αιτίες που επηρεάζουν τον οικογενειακό προγραμματισμό για τα νέα ζευγάρια που επιθυμούν να γίνουν γονείς. Η ενότητα αυτή είναι αφιερωμένη στην σωστή και ολοκληρωμένη ενημέρωση των υποψήφιων γονέων ξεκινώντας με το περιεχόμενο και την σημασία του οικογενειακού προγραμματισμού στην Προληπτική Ιατρική. Η επιστήμη της Ψυχολογίας έρχεται να συνδράμει καθοριστικά δίνοντας σημαντικά ερευνητικά στοιχεία για το πώς ο παράγοντας άγχος επηρεάζει την γονιμότητα ανδρών και γυναικών και πως η ψυχοθεραπεία και η Συμβουλευτική Ζεύγους μπορεί να ενισχύσει την προετοιμασία για την απόκτηση παιδιού.  Η θεματολογία της ενότητας σχετίζεται ενδεικτικά με:

Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνονται οι μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, εξωσωματικής γονιμοποίησης (I.V.F.), η ενδοωαριακή έγχυση σπερματοζωαρίου ή μικρογονιμοποίηση (I.C.S.I., intracytoplasmic sperm injection) & άλλες παλαιότερες αναπαραγωγικές τεχνικές όπως η G.IF.T. (gamete intrafallopian transfer), η Z.IF.T. (zygote intrafallopian transfer), η T.E.T. (tubal embryo transfer), η P.O.S.T. (peritoneal oocyte and sperm transfer) και η SU.Z.I. (subzonal sperm injection)

ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Τελικά τι είναι  ερωτική επιθυμία, είναι κάτι που ελέγχεται και πως προσδιορίζεται; Μήπως τελικά είναι η κινητήριος δύναμη  σχεδόν για κάθε απόφαση μας;

Η σεξουαλική μας ζωή υπάρχει και προσδιορίζεται από την ερωτική μας επιθυμία.

Η ερωτική επιθυμία επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και το μόνο σίγουρο είναι ότι οι παράγοντες αυτοί δεν αφορούν μόνο παθολογικά αίτια, αλλά και ψυχοσυναισθηματικές διακυμάνσεις.

Για πολλούς ειδικούς η χαμηλή ερωτική επιθυμία μπορεί να χαρακτηριστεί και ως διαταραχή. Ο ρόλος του θεραπευτή είναι αφενός να εμπνεύσει την απαραίτητη ασφάλεια και  εμπιστοσύνη, προκειμένου ο θεραπευόμενος ή το υπό θεραπεία ζεύγος να εκφράσει όλα εκείνα τα δεδομένα και τις μικρές λεπτομέρειες που είναι δυνατόν να επηρεάζουν την σεξουαλική του ζωή. Στην ενότητα αυτή οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν τη ευκαιρία να μελετήσουν ένα πλούσιο υλικό γύρω από την εξερεύνηση της σεξουαλικότητας, των εκφάνσεων και των παραγόντων που την επηρεάζουν και την διαμορφώνουν καθώς και τα διάφορα μοντέλα προσέγγισης των σεξουαλικών δυσκολιών. Στο πρώτο μέρος της ενότητας γίνεται αναδρομή σε ιστορικά προηγούμενες παραδοχές και πεποιθήσεις, προκειμένου να  δοθεί μία ολοκληρωμένη εικόνα της σημερινής πραγματικότητας στην σεξουαλικότητα και την σεξουαλική ζωή. Το δεύτερο μέρος είναι αφιερωμένο σε  ιατρικές και ψυχολογικές μεθόδους αύξησης της διέγερσης και ενίσχυσης της σεξουαλικής επιθυμίας, όπως ο φετιχισμός, τα παιχνίδια ρόλων και  άλλες τεχνικές επικοινωνίας.

ΤΟ ΣΕΞ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Άγχος, φόβος, πανικός, ψυχολογικές μεταπτώσεις διεγείρουν διάφορες σωματικές λειτουργίες και επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία ανάπτυξης του εμβρύου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

Πόσο επηρεάζει τη ζωή της εγκύου σε βιολογικό και συναισθηματικό επίπεδο το παιδί που έρχεται; 

Η «ψυχοπροφυλακτική μέθοδος» αναφέρεται στην ενημέρωση της μέλλουσας μητέρας για τις αλλαγές που συμβαίνουν στο γυναικείο σώμα κατά τη διάρκεια της κύησης, για τα αναπτυξιακά στάδια του εμβρύου και για την  αντιμετώπιση  των αλλαγών σε σωματικό και σε ψυχολογικό επίπεδο ώστε να προετοιμαστεί για ένα όσο το δυνατόν πιο ανώδυνο τοκετό. Ο όρος «ψυχοπροφυλακτική μέθοδος» έχει συνδυαστεί με τον ανώδυνο τοκετό και λειτουργεί ανεξάρτητα  των  φαρμακευτικών μεθόδων  που χρησιμοποιούνται για να ελαττώσουν τον πόνο της επίτοκης και οι οποίες παρεμποδίζουν την ενεργό συμμετοχή της μητέρας στο γεγονός του τοκετού.

 Θύμα ή Θύτης; Γενναιότητα ή υπερβολή; Θάρρος ή αλήθεια; 

Τα φαινόμενα έμφυλης βίας απασχολούν ολοένα και περισσότερο τις σημερινές κοινωνίες, παρόλα αυτά η αναγνώρισή τους ως κοινωνικά προβλήματα προς διερεύνηση και καταστολή, εξακολουθεί να συναντά αντιστάσεις σε αρμόδιες αρχές αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία. Οι συζητήσεις περί σεξουαλικής συναίνεσης και οι αμφιβολίες για περιστατικά βιασμών που καταγγέλλονται, συμβαίνουν ακόμα και μετά των ανατριχιαστικά στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, για 137 γυναικτονίες ημερησίως, ανά τον κόσμο. Με πρωτεργάτρια την Μπεκ το 2006, το κίνημα του #Me Too, έμελλε να γνωρίσει τεράστια αποδοχή και εξάπλωση με έμφαση και στα ελληνικά δρώμενα, με κυρίαρχα περιστατικά κακοποίησης γυναικών  στους χώρους του αθλητισμού και του θεάτρου. Το κίνημα αυτό έχει μεγάλη σημασία στην σύγχρονη κοινωνιολογία καθώς ίσως για πρώτη φορά φέρνει στο φως την ανάγκη για δικαιοσύνη και ποινικοποίηση ατόμων που διαπράττουν σεξουαλική κακοποίηση. Αυτό το κίνημα βοήθησε εκατομμύρια γυναίκες να βρουν το θάρρος να μιλήσουν. Από την πλευρά της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ευαισθητοποιεί μέσω εκστρατειών όπως το SayNoStopVAW και το UNiTE, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή η αυξανόμενη εστίαση στη βία με βάση το φύλο έχει καθυστερήσει πολύ και πρέπει να συνοδεύεται από εκτεταμένες αλλαγές. Η κατανόηση της βίας με έμφαση στο γυναικείο φύλο πρέπει να διαχέεται πρωτίστως  μέσα από  τις νέες τεχνολογίες και τις αμέριστες δυνατότητες που προσφέρουν. Αυτό γιατί, οι δυνατότητες αυτές δεν αξιοποιούνται πάντα προς όφελος αλλά και ως εργαλεία διαδικτυακής κακοποίησης με την ορολογία «Revenge Porn» ή «cyber bullying».  

Σύμφωνα με μια έρευνα του 2020, το 58% των κοριτσιών έχουν βιώσει διαδικτυακή παρενόχληση και το 50% είπε ότι το βιώνουν πιο συχνά στο διαδίκτυο παρά στο δρόμο, και αυτοί οι αριθμοί έχουν αυξηθεί μόνο τα τελευταία χρόνια. Η πανδημία και οι επακόλουθες απαγορεύσεις κυκλοφορίας έφεραν πολλούς από εμάς στο διαδίκτυο και έδειξαν ότι η ψηφιακή μας πραγματικότητα πρέπει επίσης να αποτελεί μέρος ενός ασφαλούς διαδικτυακού περιβάλλοντος. Η ενότητα αυτή είναι αφιερωμένη σε κάθε έναν και μία  που θέλει να ενημερωθεί έγκυρα  και επιστημονικά σχετικά με τα κοινωνικά φαινόμενα έμφυλης βίας, τα αίτια και την σημασία τους.

 Η εκπαιδευτική ενότητα :