Τι σημαίνει η πίστη στον εαυτό μου;

Πόση πίστη έχω στην αξία μου και από τι εξαρτάται η αποτελεσματικότητά μου;

Η έννοια της αυτοεκτίμησης συχνά συγχέεται με την έννοια της αυτοπεποίθησης.

Η αυτοπεποίθηση είναι ο βαθμός εμπιστοσύνης που έχει ένα άτομο στις δικές του ικανότητες, δηλαδή στην εξυπνάδα, τις γνώσεις, τα ταλέντα του κ.λπ.

Η αυτοεκτίμηση είναι το επίπεδο πίστης ενός ατόμου στις αρετές που απαιτούνται για την επίτευξη των δυνατοτήτων του, όπως το θάρρος, η σκληρή δουλειά, η δύναμη της θέλησης κ.α.

Η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθηση επηρεάζουν η μία την άλλη και είναι παρόμοιες έννοιες μεταξύ τους. Ωστόσο, η αυτοεκτίμηση αναφέρεται σε κάτι πολύ πιο ουσιώδες από την αυτοπεποίθηση: η αυτοεκτίμηση αναφέρεται στην αξία ενός ατόμου, επειδή η αξία ενός ατόμου δεν εξαρτάται από το πόσες δυνατότητες έχει, αλλά από το πόσες από αυτές (πολλές ή λίγες) χρησιμοποιεί.

Η ενισχυμένη αυτοεκτίμηση είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται ένας άνθρωπος στη ζωή του, καθώς του εξασφαλίζει την ευημερία σε ψυχολογικό επίπεδο και μεγιστοποιεί τις δυνατότητές του σε πρακτικό επίπεδο για να πετύχει τις επιθυμίες του.

 Η αυτοαποτελεσματικότητα από την άλλη είναι η έννοια εκείνη που απορρέει από τον συνδυασμό των δύο προηγούμενων εννοιών. Ο Albert Bandura είναι αναμφισβήτητα ο πιο αναφερόμενος συγγραφέας σχετικά με την έννοια της αυτο-αποτελεσματικότητας, ορίζοντάς την ως μηχανισμό συμπεριφορικής αλλαγής και αυτορρύθμισης.

Στην ενότητα αυτή οι έννοιες αυτές και ο συνδυασμός τους γίνονται ξεκάθαρες και απτές μέσα από καθημερινά παραδείγματα και καταστάσεις στο προσωπικό και στο επαγγελματικό επίπεδο καθενός.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ, ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ, ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Η Αυτοαποτελεσματικότητα είναι ουσιαστικά η πίστη στον εαυτό μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν όταν νιώθουμε ότι την έχουμε χάσει;

Τι μπορούμε να κάνουμε αν νιώθουμε ότι δεν την είχαμε ποτέ;

Μέσα από την ενότητα αυτή θα περιηγηθείτε στο θεωρητικό μοντέλο και την προσέγγιση 
του A.Bandura, έτσι ώστε συνδυαστικά, να γίνει κατανοητή η σύνδεση της αυτοαποτελεσματικότητας με τη θεωρία της «Αντίληψης» που διατύπωσε ο Gibson.

Παρατίθεται σύγχρονο υλικό σχετικά με τις θεωρίες μάθησης και καθημερινά παραδείγματα, με σκοπό την έμπνευση για νέες συνήθειες οι οποίες θα βελτιώσουν τον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύετε και επεξεργάζεσθε τα ερεθίσματα που λαμβάνετε ή ακόμη περισσότερο, το πώς είναι δυνατόν να συσσωρεύουμε τις πληροφορίες εκείνες που μας χρειάζονται για μεγαλύτερη αποδοτικότητα. Η σημασία της δια βίου μάθησης, του coaching και των νέων τεχνολογιών με χρήση των social media, βρίσκονται στο επίκεντρο. Μας απασχολούν καθημερινά. Επομένως, το πώς σχετιζόμαστε με τις έννοιες αυτές, θα προσδώσει πραγματική αξία στην ποιότητα της ζωής και της προσωπικής μας ανάπτυξης.

ΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ  

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Πώς αντιλαμβανόμαστε τελικά τον εαυτό μας;

Ποια είναι αυτά τα κομμάτια που συνθέτουν την ταυτότητα και την προσωπικότητά μας;

Ποιοι είμαστε για τους «σημαντικούς άλλους» που γεμίζουν και περιβάλλουν τη ζωή μας;

Άραγε η δική σας αντίληψη, συμφωνεί με την δική τους;
Αν όχι γιατί;

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που η ενότητα αυτή μας καλεί να σκεφτούμε και να επεξεργαστούμε με βάση τα δικά μας δεδομένα, αφού πρώτα μας δώσει μερικά από τα πιο χρήσιμα εργαλεία για την Αυτοπαρατήρησή μας.

Η αντίληψη του Εαυτού μας σχετίζεται άμεσα με τα στοιχεία που απαρτίζουν την συνολική μας εικόνα. Δίνεται έμφαση όχι μόνο στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της εικόνας μας, αλλά και στα ερεθίσματα που την συν διαμορφώνουν. Τα ερεθίσματα αυτά, είναι εκείνα τα εσωτερικά στοιχεία που ασυνείδητα μας «καλούν», αφενός να τα εξωτερικεύσουμε, αφετέρου να τα κατανοήσουμε για να τα αγαπήσουμε. 

Στην ενότητα αυτή θα μάθουμε πώς να εφαρμόζουμε Ασκήσεις Αυτοπαρατήρησης με έμφαση στην γλώσσα του σώματος και την αναγνώριση των μη λεκτικών μηνυμάτων. Θα διδαχθούμε πως να ακούμε και να εκφράζουμε τον εσωτερικό μας κόσμο.

ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ, ΠΑΡΑΤΗΡΩ, ΕΚΦΡΑΖΩ, ΣΥΝΔΙΑΛΕΓΟΜΑΙ, ΕΙΜΑΙ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

 Τι σημαίνει τελικά Ευτυχία; Είναι απλά στιγμές ή μπορεί να κρατήσει για καιρό;

Υπάρχει Υποκειμενική & Αντικειμενική Επιτυχία;

Ποιος είναι ο ρόλος των θετικών συναισθημάτων;

Τα τελευταία χρόνια η επίτευξη της ευτυχίας έχει γίνει ένας από τους σημαντικότερους στόχους σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Οι ερευνητές και οι θεωρητικοί διαρκώς αναζητούν τα χαρακτηριστικά μιας καλής ποιότητας ζωής και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι πετυχαίνουν την ευτυχία στην καθημερινή τους ζωή. Ο Diener και οι συνεργάτες του ασχολήθηκαν με αυτά τα θέματα σε βάθος, προσπαθώντας να ορίσουν την ευημερία σε υποκειμενικό επίπεδο, μελετώντας τα κριτήρια και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά της που, ανάλογα με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της κοινωνίας, φαίνεται να επηρεάζουνυποκειμενικά τους ανθρώπους.

Η έννοια της υποκειμενικής ευημερίας (Subjective Well-being) αναφέρεται στην ικανότητα των ανθρώπων να αξιολογούν συνειδητά την ικανοποίησή τους από τη ζωή, ως προς τις συναισθηματικές καταστάσεις που βιώνουν σε μια δεδομένη στιγμή. Οι Pavot και Diener (2008) υποστηρίζουν γενικά ότι «η ικανοποίηση από τη ζωή είναι μια συνειδητή διαδικασία κατά την οποία τα άτομα κάνουν γνωστικές εκτιμήσεις της ποιότητας της ζωής τους με βάση τα κριτήρια που θέτουν».

Αυτά τα στοιχεία εξηγούν την άνοδο της θετικής ψυχολογίας ως κλάδου της ψυχολογίας που εστιάζει στην προώθηση της ευημερίας και της ανάπτυξης των ανθρώπων ώστε να μπορούν να απολαμβάνουν τη ζωή όσο το δυνατόν περισσότερο. Αντί για την κλασική προσέγγιση της ψυχολογίας, η θετική ψυχολογία εστιάζει στα στοιχεία που βοηθούν τους ανθρώπους να γίνουν πιο ευτυχισμένοι, παρά σε εκείνους τους παράγοντες που την αμαυρώνουν και την σαμποτάρουν.

Η ενότητα αυτή θα σας εξοπλίσει με ουσιαστικές απαντήσεις για το πώς μπορείτε να είστε ο καλύτερος εαυτός σας.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ «ΜΙΚΡΩΝ» ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ «ΜΕΓΑΛΑ»

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Τι είναι τελικά το άγχος;

Είναι τελικά απαραίτητο για την επιβίωσή μας και αν ναι, πως το διαχειριζόμαστε;

Οι τελευταίες δεκαετίες της ζωής μας, έχουν στιγματιστεί από αλλεπάλληλες κοινωνικές εξελίξεις και πρωτόγνωρα κοινωνικά φαινόμενα. Παγκοσμιοποίηση, τεχνολογική εξέλιξη, οικονομική κρίση, περιβαλλοντική κρίση, προσωπική κρίση, οικογενειακή κρίση, επαγγελματική κρίση, είναι μόνο μερικές από τις έννοιες που μας περιβάλλουν διαρκώς. Οι άνθρωποι καλούνται να επιτύχουν μια ισορροπία μεταξύ του νέου και του συνεχώς μεταβαλλόμενου κόσμου τους και η αναζήτηση σταθερότητας είναι ίσως πλέον το πιο πολύτιμο αγαθό. Μέσα στα πλαίσια αυτά, η έννοια και το περιεχόμενου του άγχους και του stress  διευρύνεται και σχετίζεται με διάφορους τρόπους «αποτίναξής» τους από την καθημερινότητα.

Η επαγγελματική εξουθένωση είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την υγεία και την ευεξία και έρχεται άμεσα να συνδεθεί με πρωτοφανή φαινόμενα όπως οι μαζικές παραιτήσεις, οι ψηφιακοί νομάδες και το καθεστώς τηλεργασίας.

Ως στρεσογόνα γεγονότα μπορούν να θεωρηθούν εκείνα που περιλαμβάνουν δυσάρεστες ή απρόβλεπτες εξελίξεις για την καθημερινότητα του ατόμου. Συνεπώς, όταν αυτά τα γεγονότα βιώνονται ως απειλή επιδρούν καταιγιστικά στις σκέψεις, τα συναισθήματα και στις τελικές  αποφάσεις.

Στην ενότητα αυτή θα εξερευνήσετε την έννοια της «ασφάλειας», τόσο στον συμβατικό, όσο και στον ψηφιακό κόσμο με έμφαση στους ευρωπαϊκούς στόχους σχετικά με τα δικαιώματα και τις πολιτικές προστασίας των εργαζομένων.

Τεχνικές και εργαλεία της Γνωσιακής Συμπεριφορικής Ψυχοθεραπείας (CBT) προσέγγισης, τεχνικές ύπνωσης και αναπνοών, είναι μερικές μόνο από τις προτάσεις που ο καθένας αξίζει να γνωρίζει και να εφαρμόζει στην καθημερινότητά του.

Περιγράφονται αναλυτικά τεχνικές και εργαλεία διαχείρισης τους άγχους, αλλά και καθημερινές πρακτικές που οδηγούν το άτομο σε εσωτερική ισορροπία.

ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ, ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΘΥΜΩΝΩ, ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΕΧΩ ΕΠΙΛΟΓΕΣ & ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Τι μπορεί να περιλαμβάνει η έννοια της απώλειας;

Τελικά πενθούμε για τον εαυτό μας ή για τους αγαπημένους άλλους;

Μήπως τελικά βρισκόμαστε σε ένα διαρκές «πένθος» με διαρκείς «απώλειες» και τι κάνουμε για αυτό;

Το πένθος είναι η επώδυνη εσωτερική διαδικασία που βιώνεται μετά από μια μεγάλη απώλεια. Η απώλεια δεν είναι μόνο ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, αλλά κάθε δραστική αλλαγή στην καθιερωμένη ρουτίνα ενός ατόμου.

Τόσο οδυνηρή όσο ο θάνατος είναι μια διαλυμένη σχέση, ένα γκρεμισμένο όνειρο, η απώλεια εργασίας, υγείας, οικονομικής σταθερότητας, ακόμα και η απώλεια των αγαπημένων δραστηριοτήτων μας. Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου δεν έχει μόνο μια φυσική διάσταση απώλειας, αλλά και μια συμβολική διάσταση, γιατί ταυτόχρονα χάνονται όλες οι προσδοκίες για μελλοντικές κοινές εμπειρίες.

Η καθημερινότητα έχει αλλάξει δραματικά και το άτομο καλείται να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες της οριστικής και μη αναστρέψιμης απουσίας του/της. Στην ενότητα αυτή θα έχετε την ευκαιρία να εξερευνήσετε το πένθος και την απώλεια μέσα από ένα ευρύ φάσμα περιπτώσεων και πραγματικών παραδειγμάτων ζωής , έτσι ώστε να συνειδητοποιήσετε:

A) τους παράγοντες που επηρεάζουν την ένταση του πένθους

Β) τις τυπικές αντιδράσεις θλίψης και οι συνέπειές τους

Γ)  τη Διάρκεια και Στάδια Θλίψης

Δ) τεχνικές και μεθόδους της Γνωσιακής Συμπεριφορικής Ψυχοθεραπείας για την διαχείριση της θλίψης και του πένθους.

ΣΟΚΑΡΟΜΑΙ, ΑΡΝΟΥΜΑΙ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ, ΕΠΙΤΡΕΠΩ, ΑΝΑΠΟΛΩ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Είμαστε άραγε όλοι «ηθοποιοί» και καλλιτέχνες της ζωής μας; 

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Δημιουργικότητας και Καινοτομίας;

Η Δημιουργικότητα έχει αναδειχθεί στην σημερινή εποχή ως το βασικότερο soft skill για κάθε ιδιότητα, όχι μόνο στην επαγγελματική, αλλά και στην προσωπική μας ζωή. Η απουσία Δημιουργικότητας και η έλλειψη της, μας δημιουργεί μία κατάσταση αδράνειας και χαμηλής αυτοαποτελεσματικότητας, η οποία με τη σειρά της έχει αρνητικό πρόσημο στις εκφάνσεις της ζωής μας. Η δημιουργικότητα είναι μία έννοια που δεν αποτελεί κληρονομικό χάρισμα, αλλά είναι μία δεξιότητα που καλλιεργείται και αναπτύσσεται σε συνάρτηση με το περιβάλλον δραστηριοποίησης μας και τους στόχους μας.

Η ενότητα αυτή προσεφέρει ουσιαστικές πληροφορίες για τα στάδια ανάπτυξης μίας δημιουργικής σχέσης όπως:

 Μία άλλη έννοια όμως που συναντάμε συχνότερα στα εργασιακά μας περιβάλλοντα και αποτελεί εξίσου ζητούμενο παράγοντα επιτυχίας είναι η Καινοτομία. Μία ιδέα για να χαρακτηριστεί ως καινοτόμα είναι ανάγκη να στηρίζεται σε δεδομένα , να συνδυάζει πολλαπλά στοιχεία από διαφορετικούς χώρους και τελικά να στοχεύει στην αύξηση της παραγωγικότητας και την κερδοφορία.

Το δεύτερο μέρος της ενότητας αυτής προσφέρει χρήσιμο υλικό πάνω στην έννοια και το περιεχόμενο της επιχειρηματικής καινοτομίας και της μετουσίωσης της δημιουργικότητας σε καινοτόμες προτάσεις, ειδικότερα με την χρήση των νέων τεχνολογιών. Το να γνωρίσουμε, να κατανοήσουμε, να ενστερνιστούμε και να «αντιγράψουμε» μία καινοτομία, προϋποθέτει εσωτερική οργάνωση, αλλά και ασφαλής μεθόδους  έκφρασης.

Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΠΙΝΘΗΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Πώς μπορώ να με γνωρίσω καλύτερα και σε βάθος;

Τι μπορώ να κάνω για να πετύχω συναισθηματική ωριμότητα στις σχέσεις με τους γύρω μου;

Η Ενσυνειδητότητα (Mindfulness) ορίζεται ως «η γνώση που απορρέει από την εκ προθέσεως παρατήρηση της εμπειρίας μας, (σωματικές αισθήσεις, συναισθήματα, σκέψεις) στο παρόν, χωρίς κριτική και με φιλική περιέργεια» (Dr. Jon Kabat – Zinn). Το Mindfulness είναι μια ολιστική προσέγγιση για τη λειτουργία του νου και του σώματος. Εισάγοντας την ενσυνειδητότητα στη ζωή μας, μπορούμε να μετατρέψουμε τη σχέση με τις εμπειρίες μας από αρνητικότητα σε αρμονία. Να αντιμετωπίζουμε επιδέξια τις δυσκολίες που αναπόφευκτα προκύπτουν και να απολαμβάνουμε περισσότερο την καθημερινότητά μας!

Η πρακτική της Ενσυνειδητότητας (Mindfulness) είναι μία αποτελεσματική μέθοδος παρέμβασης για ενήλικες και παιδιά που αντιμετωπίζουν θέματα άγχους, χρόνιου πόνου, φοβίες, διαταραχές ύπνου, έλλειψη συγκέντρωσης και υπερκινητικότητα. Οι ψυχολόγοι, ερευνητές και εκπαιδευτικοί σήμερα πια έχουν αποδείξει ότι το ΙQ συνεισφέρει μόνο κατά 20% στη μελλοντική επιτυχία, ισορροπία και ευτυχία του ατόμου. Το σημαντικό υπόλοιπο 80% βασίζεται στην ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης (E.Q.). 

Η ενσυνειδητότητα όμως συνοδεύεται και από μία συμπληρωματική έννοια, αυτής της Ενσυναίσθησης. Ουσιαστικά περικλείει την επαφή μας με το γύρω περιβάλλον μας και μαζί με την Ενσυνειδητότητα, μπορούμε να πετύχουμε εσωτερική και εξωτερική ισορροπία.

Με τον όρο Συναισθηματική Νοημοσύνη χαρακτηρίζουμε την ικανότητα του ανθρώπου:

Όλα τα παραπάνω αναλύονται στην ενότητα αυτή, έτσι ώστε να προσφέρουν στον εκπαιδευόμενο τροφή για σκέψη και υποστήριξης στο ταξίδι της Αυτογνωσίας του.

ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΩΣΕ ΤΗΝ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ

Η εκπαιδευτική ενότητα :

Μήπως η φροντίδα του εαυτού μου είναι και φροντίδα των αγαπημένων γύρω μου;
Πως καθορίζω την αξία του χρόνου μου και ποιες είναι πραγματικά οι προτεραιότητές μου;

Με την ένταση των απαιτήσεων της καθημερινότητας, ο όρος διαχείριση χρόνου κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος στις καθημερινές μας συζητήσεις. Ουσιαστικά, η διαχείριση του χρόνου δεν είναι δυνατή, αλλά η αντιμετώπιση καθημερινών δραστηριοτήτων και γεγονότων της ζωής που σχετίζονται με το χρόνο του εαυτού μας, μπορεί να οργανωθεί και να αξιολογηθεί. Η έννοια της διαχείρισης χρόνου μπορεί να ερμηνευθεί ως η ικανότητα αυτοδιαχείρισης και λήψης τεκμηριωμένων αποφάσεων προκειμένου να επιτευχθούν καθορισμένοι στόχοι. Για τα ανώτερα π.χ. διευθυντικά στελέχη που είναι υπεύθυνα για την αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων πόρων και μέσων για την επίτευξη των δηλωμένων στόχων και για τους υπαλλήλους της κάθε υπηρεσίας, η αποτελεσματική χρήση του χρόνου τους για την ολοκλήρωση των καθηκόντων τους, συνδέεται άμεσα με το κέρδος τους.

Στην προσωπική μας ζωή όμως ο προσωπικός μας χρόνο μπορεί να μην έχει ορατά αποτελέσματα, συνεπώς να μην αξιολογείται με
την ίδια σημαντικότητα. Η ενότητα αυτή απευθύνεται σε όσους επιθυμούν να διευκολυνθούν ως προς την διαχείριση του χρόνου μέσω τεχνικών όπως:

 Επίσης προτείνονται  εργαλεία αξιολόγησης και μέτρησης διαχείρισης χρόνου, ενώ στο δεύτερο μέρος της  ενότητας αυτής δίνονται και άλλες τεχνικές χαλάρωσης, tips και πηγές για καλύτερη φροντίδα νου και σώματος.

ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΙ, ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Η εκπαιδευτική ενότητα :